Er gloort hoop..........!

Na een desastreus verlies tijdens het EK 2012, werd het steeds minder “oranje” in onze straat. De allereerste wedstrijd verliezen is een ramp. Hoe groter het vertrouwen in een overwinning, des te groter de val..... En wie herkent het niet? Zo'n situatie waarbij je vertrouwen een flinke deuk krijgt en je niet het doel bereikt waarnaar je streefde. De langverwachte vakantie in duigen, het geschonden vertrouwen in een goed doel, waar je je voor inzette of het verdwijnen van de verdiende promotie na een reorganisatie, etc. We komen allemaal wel eens voor een dilemma te staan waarbij we weten dat doorgaan op dezelfde manier geen oplossing zal bieden, maar waarbij we ook geen alternatief weten/aandurven. We hebben inmiddels al zoveel gedaan zonder het gewenste resultaat.

Het is opmerkelijk te noemen als je als nieuwkomer een kans krijgt aangeboden, waar je fris en monter aan begint, maar waarna je na 6 weken in kaart brengen wat het probleem/de vraag is en wat JIJ daar aan kunt doen, je beseft dat de omgeving de hoop heeft opgegeven. De hoop die uiteindelijk moet doen leven. Het overkwam mij ook. En toch was ik verbaasd.

De voorspelbaarheid van de Maya kalender.

Is 20 december 2012 het einde van de wereld of toch niet? Hing eerst nog het definitief einde als het zwaard van Damocles boven ons hoofd omdat die Maya kalender al vaker met succes belangrijke gebeurtenissen in de tijd had voorspeld. Voorzichtig hielden wij er (al is het maar ver achter in ons hoofd) er al rekening mee dat een verandering in de wereld toch wel eens waar kon zijn: "Resultaten uit het verleden zijn misschien WEL een garantie voor de toekomst!".


Nu blijkt dat er een andere Maya kalender is gevonden uit de 9e eeuw die voorspelt dat de wereld de komende 7000 jaar niet zal veranderen. Misschien is voorspellen toch wel iets anders dan gewoon iets voorlezen...............

Vrijheid geef je door!

Onlangs vertelde iemand me dat hij "aan de lijn" was en 2 kilo wilde afvallen, omdat zijn nieuwe weegschaal iets minder vriendelijk was dan de oude. Grappig, want de persoon in kwestie was door het kopen van weegschaal echt niet dikker geworden. Hij woog nog evenveel, maar beleefde zijn "nieuwe" gewicht ineens als een probleem. Daar moest iets aan gedaan worden...... hij ging anders eten en bewegen.

Veranderen is één van de meest moeilijke dingen om te doen. Ieder mens houdt graag vast aan de oude vertrouwde paden. Maar soms komt er een probleem om de hoek kijken, waar je écht wat aan moet doen. Ben je daar alleen verantwoordelijk voor, dan verman je jezelf, maakt een plan en gaat aan de slag. Maar ben je een onderdeel van een groep, dan is er meer voor nodig. Die groep bestaat uit diverse personen, met verschillende doelen, verwachtingen en competenties. Wil je met elkaar aan de oplossing van het probleem gaan werken, dan is er eensgezindheid nodig. Hoe krijg je dat nu voor elkaar met al die verschillen?

Vacature: Schaapherder!

In deze periode van het jaar staat traditie hoog in het vaandel. Hebben we in Nederland niet alleen Koninginnenag en Koninginnedag, maar ook Dag van de arbeid, Dodenherdenking, Bevrijdingsdag in 1 WEEK!?!  Een week van feest voor leiders en vrijheid. De zomer gaat beginnen, de temperaturen stijgen, de koeien en de schapen gaan weer naar buiten. Heerlijk genieten van het frisse groen van de natuur. En wat is het een idylisch gezicht: De traditie van de schaapherder met zijn/haar kudde! Al jaren een mooi en eerzaam beroep.

Met de teloorgang van "de manager" vroeg ik me af: "Wat maakt een schaapherder nu eigenlijk een GOEDE leider voor zijn kudde? en wat merken die schapen daar nu eigenlijk van?".

De schaapsherder = kracht.

Eigenlijk weet ik helemaal niet veel af van de inhoud van het werk "schaapherder".

Is hij een zzp-er (Zelfstandige Zonder Personeel) of is hij in loondienst? 

Heeft hij een vaste baan of is hij een seizoenswerker?

Kan hij de schapen herkennen, kent hij ze bij naam of zo?

Toekomstige klein grondbezitters opgelet!

Wat is het toch heerlijk om op zondagmorgen te kijken en luisteren naar het TV-programma "Boeken". In eerdere AVAfit blogs schreef ik al artikelen naar aanleiding van onderwerpen die daar ter tafel kwamen. Vandaag was te gast Jan Hendrik Bakker, filosoof en auteur van het boek "Grond". Bakker ging op zoek in Rotterdam naar de leefbare stad. Hij vertelt over prikkeldraad, geluk en bieten-op-het-dak. Wáár gaan leven, wonen en werken nu echt samen?

Wist u dat een persoon ongeveer een halve hectare grond nodig heeft om van te leven? Dit stukje grond levert voldoende voedsel op voor een jaar. Natuurlijk geen 21e eeuws eten zoals hamburgers, milkshakes en kauwgom, maar eerlijke producten. Maar waar vinden we in een stad, zoals Rotterdam, een halve hectare?

Met 40 bent u afgeschreven! Het is maar dat u het weet.

In vervolg op de vorige blog over de introductiefase van nieuwe medewerkers, kregen we diverse (persoonlijke) emails. Herkenning, frustratie, onzekerheid en irritatie vormden de boventoon in deze berichten. De grootste irritatie kwam echter van de "oudere werknemers", die aangaven dat ze niet eens voor een sollicitatiegesprek worden uitgenodigd. Er is de afgelopen tijd veel aandacht besteed aan de 40+er. Wij willen we uw medewerking vragen voor ons onderzoek.

Op 23 maart meldde het AD dat je "Met 40 al te oud" bent en op www.rtl.nl staat een artikel dat een "werknemer op zijn veertigste al wordt afgeschreven". Hoogleraar Beate van der Heijden deed onderzoek en kwam er achter dat 70% van de leidinggevenden vindt dat de gemiddelde leeftijd van de afdeling onder de 40 moet liggen. "Zelfs oudere chefs zijn van mening dat hun personeel van boven de 40 te oud is."  En ook al moeten 40-ers nog minimaal 26 jaar werken tot hun pensioengerechtigde leeftijd (althans zoals we dit NU hebben afgesproken) werkgevers beoordelen hun oudere werknemer als "minder flexibel, vaker gefrustreerd minder ambitieus, minder creatief en minder vernieuwend", volgens Beate. Volgens mij kunnen we hier toch wel over een probleem spreken, is het niet?

Jij bent (niet) welkom!

Vandaag was het Palmpasen! Wie weet nog wat het inhoudt? Palmpasen is de laatste zondag van de vastentijd. Deze dag wordt de feestelijke intocht van Jezus in Jeruzalem herdacht. WELKOM! Dit als tegenhanger voor Goede Vrijdag (een week later) waarbij dezelfde mensen hem niet toejuichden maar hem wilden kruisigen. Kinderen versieren tijdens deze dagen vaak een stok/kruis met mooie kleuren en lekker eten en lopen vaak in processie door de straten. Ook op Vlieland is dit een mooie traditie. (foto Rogier Rispen) Cultuur en religie vallen zo samen op 1 dag. Dit jaar ook nog eens op 1 april.....(kikker in je bil)! Hoe welkom voel jij je in jouw organisatie?

In eerdere AVAfitblogs heb ik het grote effect van het sociale contract uitgelegd. Het is niet de handtekening onder het arbeidscontract maar eerder de handdruk die werkgever en werknemer elkaar geven wanneer ze elkaar -aan het einde van het sollicitatieproces- gevonden hebben. Die handdruk bezegelt elkaars verwachtingen. De werkgever heeft een beeld gevormd en verwacht een bepaald gedrag van de nieuwe werknemer. De werknemer heeft echter ook een beeld gevormd van het werk en de organisatie en verwacht ook een bepaald gedrag van de werkgever. Gaan beide partijen hun gedrag waarmaken?