Leven heeft een ritme.

Vrijdagavond luisterde ik naar het radio interview van Wim Brands met Marli Huijer in Brands met Boeken: Prof. dr. Marli Huijer is Civis Mundi hoogleraar Filosofie van Cultuur, Politiek en Religie aan de Faculteit der Wijsbegeerte aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en Lector Filosofie en Beroepspraktijk aan de Haagse Hogeschool. Zij schreef het boek Ritme. Het gaat over de veranderingen in terugkerende patronen van ons leven. Boeiend. Ik had er nooit zo over nagedacht dat wij inderdaad blijken te gedijen bij die "stoffige" Reinheid, Rust en Regelmaat!

In de huidige hectiek van deze tijd boeten bestaande werk- en slaapritmes in aan de eisen van onze 24-uurs economie. Zonder dat Prof. Huijer nu het zoveelste pleidooi voor "onthaasting" houdt, wijst ze ons op de programma's die in onze lichaamscellen zitten. De arbeidsmarkt wil dat we permanent paraat staan en ons flexibel in moeten zetten, maar "laat ons lichaam zich wel zo gemakkelijk herprogrameren?". Het boek Ritme gaat over het belang en de betekenis van gezamenlijke leefritmes. Denk daarbij aan een vast tijdstip van slapen en opstaan, duidelijke lunchtijd, gezamenlijk eten, tijd voor het vieren van feestdagen, etc. Marli herkent dat ritmes ons leven ordenen. Dus wat is een fit ritme?

Vriendschap is een werkwoord!

Het thema van de maand oktober 2011 is "Sociale Innovatie". Niet alleen omdat de ESF subsidie Sociale Innovatie van start gaat, maar gewoon omdat er de sombere omgeving van nu vraagt om een kans. Grijp nu deze kans aan om aan de slag te gaan en een nieuwe start te maken: Laten we het eens anders doen!


Arjen Verhoeff, werkzaam bij werkgeversvereniging AWVN, promoveerde in het voorjaar van 2011 op een proefschrift over nut en noodzaak van sociale innovatie (Overwin de innovatieparadox (2011). Hij zegt: "In de huidige economische context is het voor innovatieve ondernemers van belang om samen te werken met andere ondernemingen en kennisinstellingen. Ondernemers zijn grotendeels afhankelijk geworden van netwerken, ideeën en kennis van buiten de organisatie, maar moeten ook de eigen werknemers niet vergeten. In de kern draait sociale innovatie om de interactie tussen alle bij het bedrijf betrokken stakeholders; het regisseren van de interne en externe relaties." (Werkgeven van werkgeversvereniging AWVN)

Kennis delen = kennis vermeerderen.

In de week dat de ESF subsidie van start gaat (10-10-'11) wil ik graag deze nieuwsbrief delen:

Open publication - Free publishing - More resourses

In de nieuwsbrief van de Kenniskring Sociale Innovatie van Stenden University (Leeuwarden) merk je dat:

• er een nieuwsgierigheid is naar ontwikkelingen uit de omgeving 
• diverse opleidingen aansluiting zoeken om kennis te delen en kennis te vermeerderen 
• er contacten zijn tussen de 3 O's (Overheid-Onderwijs-Organisaties) 
• ze verder kijken dan hun neus lang is. 

Dat is nog eens iets anders dan de stoffige schoolbank waarin ik vroeger zat.
Alles kan beter, maar nu niet meer zeggen dat het onderwijs van vroeger zoveel beter was!!!!!!



Door Esmeralda de Vries
www.avafit.com

De Mexicaanse visser en de zakenman.

Er is hoop: De verwachte schaarste op de Nederlandse arbeidsmarkt bereikt haar hoogtepunt pas tussen 2020 en 2040. Wel krimpt de potentiële arbeidsmarktpopulatie vanaf dit jaar. Door ouderen langer te laten participeren  aan de arbeidsmarkt kan een groot deel van de schaarste tot 2030 worden opgevangen. Dit blijkt uit een studie van Deloitte. (HR-Praktijk)




De gemiddelde leeftijd van medewerkers stijgt echter wel. De grootste uitdaging voor bedrijven is juist deze ouder wordende medewerkers zo te stimuleren dat zij de organisatie niet vroegtijdig verlaten aldus de onderzoekers. Dit onderzoek laat zien dat de grootste tekorten ontstaan aan hoogopgeleiden voor technische en medische functies, maar ook in het onderwijs.  Hier zal de gemiddelde leeftijd het eerst stijgen. Uit de studie blijkt eveneens dat de schaarste op de arbeidsmarkt in alle Europese landen vanaf 2020 (verder) toeneemt. De vraag op langer doorwerken de oplossing is hebben we al eerder in een blog aan de kaak gesteld. (zie Paul de Beer) Maar het verhogen van de pensioenleeftijd vraagt maatregelen van Overheid, werkgevers én werknemers.

Oude koeien uit de cijfersloot.

Na de vorige blog over 'Vakmanschap is meesterschap!' dacht ik: "Zullen we het eens omkeren?". Misschien spreken mensen niet alleen over DOEN maar ook over ONTWIKKELING, als we denken aan ambacht en vakmanschap. Welke schoolverlaters en studenten leveren we eigenlijk af in 2011? Wat is het resultaat van ons huidige onderwijssysteem?


Laten we ons eens inspireren door de oratie van Volman en de Miljoenennota van afgelopen week:

“Hoge leerprestaties zijn niet voor alle leerlingen haalbaar. Maar de ervaring zelf van betekenis te kunnen zijn, ligt binnen het bereik van alle leerlingen, of ze nu worden opgeleid tot ambachtsman of academica.” (Volman)

"goed onderwijs, een sterke rechtstaat, een gunstig fiscaal klimaat, goede prikkels voor het arbeidsaanbod en een goede infrastructuur. (Miljoenennota)

"Via prestatieafspraken over onder meer kwaliteit en benutting van kennis krijgen mbo’s, hogescholen en universiteiten meer prikkels om te excelleren. Dit alles om Nederland uit te rusten voor een positie in de voorhoede van kenniseconomieën." (Miljoenennota)

Vakmanschap is meesterschap!

Elke maand is er een AVAfit duoblog in het maandthema. September 2011 gaat over "het ambacht". Deze duoblog is geschreven door Gijs Veenhuijsen , Belastingadviseur (Flynth Adviseurs en Accountants BV in Heerhugowaard en Schagen) en Esmeralda de Vries Arbeidsmarkt-socioloog (AVAfit).

Als trouw volger op Twitter, zie ik uiteraard ook je ‘twannonces’ waarin je de aandacht vraagt voor je blogs. In een recente teaser schreef jij: “Wat moet je met een ambacht in een kenniseconomie.” Ai, ik voelde mij danig in mijn wiek geschoten. Ik ben een kenniswerker, maar voel me ook een ambachtsman. Ik ben de laatste die beweert dat wat ik voel wel juist zal zijn. Ik wil met jou deze gedachtegang dus aflopen om te kijken of ik gelijk kan hebben. Is een kenniswerker ook een ambachtsman?

Liever 1 ambacht dan 13 ongelukken.

In het artikel "Meer aandacht voor het ambacht nodig" uit HR-Praktijk las ik een mooie aanleiding voor het maandthema van September 2011: het ambacht! Knappe koppen bogen zich in de Nacht van het Ambacht - in Pakhuis De Zwijger in Amsterdam - over het signaal dat er niet alleen een dreigend tekort is aan vakmensen en experts maar ook aan het gebrek aan waardering voor het ambacht en de waarde&kwaliteit die deze ambachtsmensen leveren. Met de campagne "Ieder z'n vak!" worden de mensen met "gouden handen" in de spotlights gezet, want zij willen graag werken met hoofd, hart en handen.

U zit misschien ook wel met de handen in het haar wanneer je een snelle en goede oplossing zoekt voor de wiebelende tafel, een goede kapper, het repareren van je fiets, het snoeien van de boom in je tuin of het bakken van je verjaardagstaart. Waar vind je een goede en betrouwbare vakman of vakvrouw? Ze zijn moeilijk te vinden en dat probleem wordt steeds groter, omdat doordat veel ouderen met kennis, vaardigheden en talenten binnenkort met pensioen gaan en er een groot tekort ontstaat. Tot 2020 zijn minimaal een kwart miljoen nieuwe vakmensen nodig (HR-Praktijk). De achterblijvers en de huidige instroom kunnen dit tekort niet opvangen, aldus  Elrie Bakker, voorzitter van het Hoofdbedrijfschap Ambachten (HBA). De Erasmus Universiteit Rotterdam voert een internationaal onderzoek naar ambachten (crafts) en daaruit blijkt dat tussen de onderzochte landen grote verschillen bestaan in waardering van het ambacht en de ambachtscultuur (Arjo Klamer, hoogleraar culturele economie aan de EUR). Klamer zegt: "In Italië geldt ambacht als 'artistiek en esthetisch' en staan vakmensen in hoog aanzien, terwijl in Nederland we ambacht associëren met functionaliteit en maatwerk. We zouden de Nederlandse ambachtsmensen nadrukkelijker de kans moeten geven hun  vakmanschap te etaleren en hun verhaal te vertellen, zodat we meer oog krijgen voor hun werk'. Dit maakt het werk aantrekkelijker voor de instroom en zou daardoor kunnen bijdragen aan de oplossing voor het tekort.